Het fietsjaar sluiten we de laatste jaren traditioneel af met een Sluitingsrit met een aansluitende snertmaaltijd bij café Deen. Voor zowel de racefietsers als de ATB’ers organiseren we dan een fietstocht met een gezamenlijke pauzeplek ergens halverwege de tocht. Dit jaar hadden we zaterdag 25 oktober geprikt als datum voor de tocht. Zo’n 42 leden hadden zich aangemeld voor deelname, een ongekend groot aantal voor onze vereniging, we hadden er zin in!
In de week voorafgaand aan de Sluitingsrit was het weer bar en boos, windkracht 5 en bakken met regen. Ook voor de bewuste zaterdag werd slecht weer voorspeld waardoor we moesten besluiten de tocht af te gelasten. Heel jammer.
Wat wel door kon gaan was de gezamenlijke snertmaaltijd. De achterzaal bij Deen zat bomvol en de aanwezige leden lieten zich de snert van Hilda goed smaken. Ondanks het afgelasten van de fietstocht toch nog een mooie afsluiting van het fietsseizoen. Toch hopen we de komende editie van de Sluitingsrit op beter weer zodat we dan het jaar ook fietsend af kunnen sluiten.
Henk van Veen
Jubileum Hesseler Fietsers, deel 6
Dit keer een weergave van een stukje geschiedenis van de Hesseler Fietsers in de jaren 1988 en 1989. Hoogtepunt in 1989 was de lustrumviering van de door de vereniging georganiseerde Wisselloop. ’s-Morgens heerste een stormwind met enorme regenbuien. Gelukkig klaarde in de middag het weer op zodat burgemeester Gielink toch het startschot kon geven voor 170 deelnemers in de verschillende looponderdelen. In een spannende wedstrijd wist Gerrit Voortman uit Rijssen voor de 3e keer als winnaar over de finishlijn te komen.
De deelname aan de door de vereniging georganiseerde toertochten viel in 1988 tegen. Een aantal leden fietste de Vlaamse kuitenbijter Luik-Bastenaken-Luik.
De kilometerbokaal werd ook in 1988 gewonnen door Jan Krol. Liefst 10.185 kilometer en daarmee een nieuw clubrecord.
In 1989 vierde de vereniging haar 10-jarig bestaan met een aantal leuke activiteiten. Albert Meijer ontving vanwege het 10-jarig penningmeesterschap een pen met inscriptie.
Ter ere van het jubileum werd een nieuw clubtenue aangeschaft gesponsord door Wielerhuis De Vries en Clubcafé Deen.
Vermeldenswaardig waren ook de deelname van een aantal leden aan de Amstel Gold Race (260 kilometer) en een 3-daagse tocht van Toerclub Frisia waarbij elke dag ca. 200 kilometer moesten worden afgelegd.
Het steeds weer terugkerende item “snelheid” speelde ook in 1989. Als oplossing hiervoor werd besloten om op de donderdagavond training met vaste voorrijders te gaan fietsen. Of dit de oplossing was vermeld het jaarverslag niet.
De Wisselloop werd voor de 4e opeenvolgende keer gewonnen door Gerrit Voortman en Jan Krol werd met ruim 10.000 gereden kilometers voor de 5e keer winnaar van de Kilometerbokaal.
Henk van Veen
Meer zat d’r niet in!
Wat kan je verwachten wanneer je voor het eerst sinds 14 september weer op de ATB zit. Mijzelf kennende in ieder geval meer dan het lichaam waarschijnlijk aan kan.
Dus met die waarschuwing en die van het thuisfront (doe nou niet gelijk weer te gek) stapte ik rond 10.30 uur op de mountainbike. Niet helemaal fit en ook nog eens een slechte nachtrust zijn niet de beste ingrediënten voor een lekker tochie!
Niet met de groep mee dit keer, helaas. Om mezelf niet op te jutten besloot ik vooral te genieten van de herfstkleuren in het bos. En, dat was niet zo moeilijk. Want wat is het mooi zodra ook het zonnetje erbij komt.
Onderweg nog wat foto’s gemaakt natuurlijk. Bij 1 van de stops kwam er een whatsapp berichtje binnen. Mijn fietsmaten zaten aan’t gebak. Appelgebak in Nieuw-Balinge bij Koffie- en Theehuis Bi-j Oons.
En, ‘zunder rezien’n’, rapporteerde Gert de Groot rechtstreeks uit het café!
Gauw maar weer verder op de fiets om de aandacht er vanaf te leiden.
Het ging best goed. Door het bos langs de rand van het Dwingelerveld richting Dwingeloo.
De kop weer deur’t halster dacht ik nog toen ik door het centrum van Dwingeloo scheurde. Maar twee kilometer verderop dacht ik, ‘de kop wal, maar de rest van het lichaam nog niet’.
In de rechter kuit een pijntje, opkomende zadelpijn en wat verkramping bij de schouders waren de signalen. Signalen van ongetraindheid.
Dan maar verder op mentaliteit, want het fietspad opdraaiende van Dwingeloo naar Lheebroek, bleek er toch sprake te zijn van een kleine inschattingsfout. GEEN wind in de rug, vol opzij.
Je ‘kunt’ het, dacht ik nog. Maar het bleek je ‘kon’ het te zijn.
Meer zat er niet in! Rustig maar waar opbouwen, kilometers maken, beetje fitness en spinning thuis. Dat gaat vast lukken, want het is zeker dat er meer in zit. Niet alleen in het hoofd, maar ook in de rest van het lichaam.
Jan Zwiers
