Mijn echtgenote was het er niet helemaal mee eens. Maar ondanks dat, toch vanmiddag, toen de aarde weer wat opgewarmd was, op de ATB gestapt. Niet voor de kilometers, niet voor de snelheid, maar wel voor de conditie en ‘veur de mooie plaaties’.
Te laat voor de ‘Potten en pannen-race’ in Westerbork helaas. Een waar winterspektakel volgens de overlevering. Met kont in, en wanneer die kont te groot is, op de pot of de pan, roetsen over een baan van ruim 40 meter. Honderden toeschouwers uit de hele regio waren getuige.
De tocht van vandaag ging via Nuil. Een prachtige route met dit winterweer. Erg koud voelde het al niet meer aan. Regen en ijzel is in aantocht. Onderweg regelmatig gestopt om foto’s te maken. Het zonnetje maakte het nog net even aangenamer en droeg ook bij aan de mooie plaaties. Af en toe was het echt even oppassen. Het zadel even eenstandje lager met de dropper waarmee je op het stuur de hoogte in drie standen kunt regelen. Prettig gevoel dat je net wat sneller de voeten aan de grond hebt wanneer het echt glad is.
Het meest lastige deel was de route over het Dwingelerveld. Ik koos ervoor door de sporen van een auto te rijden, die het kennelijk was toegestaan om daar te mogen rijden.
Het was genieten onderweg, ondanks dat je al het kopwerk moet doen wanneer je alleen bent. Maar het was de moeite waard om buiten te zijn.
Veur de mooiigheid ook nog wat foto’s toegevoegd.
O ja, voor de mensen die geografisch wat minder onderlegd zijn, Nuil ligt tussen Pesse en Spier.
Fijne zondag!
