Vandaag een klein cluppie! Wanneer er dan toch wat wind is, vraagt dat om tactisch slim koersen.
En, omdat we nog niet weer helemaal in het ritme zitten van elke week een tocht, is karakter een vereiste.
Na wat onverharde stukken tussen Hessel’n en Zwinderen, best nat, kozen we voor een route richting Gramsbergen. De wind vol op de kop op de kale stukken tussen Nieuw Zwinderen, Dalerpeel en De Krim. Dat kost kracht bij ons, aangezien we het niet van souplesse moeten hebben. Samen met een surplus aan karakter reden via rustige weggetjes, langs het hoogveen bij Dalerpeel, door het licht glooiende landschap bij De Krim, De Schans en Ane naar Café-Restaurant Mommeriete in Gramsbergen. Tussendoor nog een foto shoot bij de brug over de Vecht.
Mommeriete is een gewilde en bekende pleisterplaats voor (sportieve)fietsers. Er zat al een groep uit Dalen, die pretendeerden al een hele omzwerving te hebben gemaakt. Het waren bekenden, dus we namen het met een korreltje zout. We hadden het vermoeden dat de heren gewoon vanaf Dalen met de trein naar Gramsbergen waren afgereisd, inclusief fiets. Ze hadden het hoogste woord en van vermoeidheid leek geen sprake. Verdachte omstandigheden dus. Aan de andere kant, het waren ervaren bikers, net als wij, met een hoop karakter. Waarschijnlijk niet op hetzelfde niveau als dat van ons, maar dat is ook nogal een uitdaging. 😂🫢 Herman Snijders Jos Wortelboer
De terugweg vroeg ook wat extra karakter. De wind niet helemaal mee op het eerste deel na de pauze. Daarna volle bak richting finish.
Met de conditie zit het nog niet helemaal lekker, maar de motivatie en het karakter is maximaal (wanneer we maar éénmaal op pad zijn).
Tegen de kramp aan fietsen is misschien niet verstandig, maar geeft wel voldoening.
Nog wat werk te verzetten, maar het voorjaar komt eraan. De laatste kilometers fietsten we volop in de zon. Heerlijk!
Prachtig weer om buiten te zijn.
Fijne zondag!
