Terug van vakantie en de fiets thuis gelaten. Tja, het is ook een gedoe met drie vluchten om dan je fiets mee te nemen. Op zich een wijs besluit. Het bevordert alleen de conditie niet. Alhoewel ik het idee heb dat fysieke en mentale groei wel een impuls hebben gehad.
Om niet gelijk te forceren startten Gert de Groot en ik met koffie bij ons thuis in Beilen. Klein koekje erbij dan toch maar. Dat fiets je er wel weer af. Daarna ontspannen een stukje over de route van Dwingelerveld.
We hielden ons niet helemaal aan het voorgeschreven parcours wat resulteerde in wat lastige paden. De ontspanning was er dan ook vrij rap af. De hartslag ging fors omhoog en de benen liepen soms al een beetje vol. We staken het Dwingelerveld over via het fietspad richting Pesse. Daarna nog een kleine lus naar Echten. Mooie route door het bos.
We fietsten al pratend vooral naast elkaar. Met andere woorden, we deden het rustig aan. Richting Hoogeveen kwam de gedachte op om een korte stop bij Paveljoen Nijstad te maken. Het besluit werd unaniem genomen. Een heerlijke plek om even te zitten. We bestelden koffie met ‘niks d’r bij’. Om de fysieke groei wat te beteugelen leek ons dat het meest verstandig.
Ons voorland, een fietsweekend met de bikersgroep en de Veldslag om Norg, verplicht ons ook om aandacht te hebben voor onze goed uitgebalanceerde lichamen. Discipline, discipline en nog eens discipline. Daar gaat het om!
Langs de Hoogeveenschevaart naar Geesbrug vervolgens. Ondanks wind in de rug viel het niet mee. We kregen waarschijnlijk te maken met een ‘hongerklop’. Naar mijn analyse veroorzaakt doordat we niets bij de koffie hadden genomen. De energie raakte op en terug tegen de wind in was een hele opgaaf. Een stoere 70 km op de teller. En dat voor de eerste keer na de vakantie. Enigszins ‘versleten’, konden we nog rechtop staan en konden ook nog rechtuit kijken. Een bijzonder goed perspectief. Althans laten we ons dat zelf maar wijsmaken. Een lekkere douche zal vast ook helpen.
Fijne zondag!
