Wat kan je verwachten wanneer je voor het eerst sinds 14 september weer op de ATB zit. Mijzelf kennende in ieder geval meer dan het lichaam waarschijnlijk aan kan.
Dus met die waarschuwing en die van het thuisfront (doe nou niet gelijk weer te gek) stapte ik rond 10.30 uur op de mountainbike. Niet helemaal fit en ook nog eens een slechte nachtrust zijn niet de beste ingrediënten voor een lekker tochie!
Niet met de groep mee dit keer, helaas. Om mezelf niet op te jutten besloot ik vooral te genieten van de herfstkleuren in het bos. En, dat was niet zo moeilijk. Want wat is het mooi zodra ook het zonnetje erbij komt.
Onderweg nog wat foto’s gemaakt natuurlijk. Bij 1 van de stops kwam er een whatsapp berichtje binnen. Mijn fietsmaten zaten aan’t gebak. Appelgebak in Nieuw-Balinge bij Koffie- en Theehuis Bi-j Oons.
En, ‘zunder rezien’n’, rapporteerde Gert de Groot rechtstreeks uit het café!
Gauw maar weer verder op de fiets om de aandacht er vanaf te leiden.
Het ging best goed. Door het bos langs de rand van het Dwingelerveld richting Dwingeloo.
De kop weer deur’t halster dacht ik nog toen ik door het centrum van Dwingeloo scheurde. Maar twee kilometer verderop dacht ik, ‘de kop wal, maar de rest van het lichaam nog niet’.
In de rechter kuit een pijntje, opkomende zadelpijn en wat verkramping bij de schouders waren de signalen. Signalen van ongetraindheid.
Dan maar verder op mentaliteit, want het fietspad opdraaiende van Dwingeloo naar Lheebroek, bleek er toch sprake te zijn van een kleine inschattingsfout. GEEN wind in de rug, vol opzij.
Je ‘kunt’ het, dacht ik nog. Maar het bleek je ‘kon’ het te zijn.
Meer zat er niet in! Rustig maar waar opbouwen, kilometers maken, beetje fitness en spinning thuis. Dat gaat vast lukken, want het is zeker dat er meer in zit. Niet alleen in het hoofd, maar ook in de rest van het lichaam.
Fijne zondag!
