Vanochtend bij de start maakten we goede plannen. De wind in het Noordwesten. Via Zweeloo en de Schapendijk naar de atb-route Noord-Sleen. Het plan hield in om na een stukje atb-route linksaf te buigen, achter ‘t Kuierpadtien langs en dan door het Orvelterveld richting Westerbork. Daarna richting Wijster voor koffie bij Eig&Wijs. Nog snel de Cole du Vam meepakken en dan met wind in de rug terug naar Hessel’n.
Maar goede plannen zijn er zoveel. Het gaat uiteindelijk om de uitvoering.
Zo kwamen we richting het Orvelterveld aan het dolen. En een dolende groep ziet er hulpeloos en moedeloos uit. Wandelaars die we onderweg tegenkwamen groeten we vriendelijk. Maar vermoedelijk zagen zij meteen in ons die dolende groep. In plaats van in Wijster kwamen we in Schoonloo terecht. Dat is toch snel een 20 km te ver naar het oosten. De uitvoering van het plan mislukte en ons zelfvertrouwen werd op de proef gesteld. Zeker toen bleek dat na herziening van de route, de koffiestop in Schoonloo nog niet open bleek te zijn. Aangezien ook afgelopen week de cursus omgaan met teleurstellingen helaas wederom niet doorging, moesten we onszelf ‘uit het wak’ omhoog hijsen. We zetten ons schrap en reden naar #Hofsteenge in Grolloo. Dat hielp! Een prima pleisterplaats met goede bediening en service. Jan van Boven kon even aan de acculader, althans zijn fiets.
Na deze aangename stop en het wissen uit ons brein van het oorspronkelijke plan, zat de moed er weer in. Het dolen was voorbij en we attaqueerden (moeilijk woord voor aanvallen) zelfs het schouwpad tussen Grolloo en Amen (met wind tegen echt een kolere stuk). Daarna ‘de bos’ weer in. We bleven goed gangs.
Door het dolen vonden we toch een mooie route. Zoals men zegt: ‘wanneer je nooit verdwaalt, vindt je geen nieuwe wegen’.
Bij mechanisatiebedrijf Kort staken we het Oranjekanaal over. Kort daarna ging de groep linksaf ‘deur het veld’ richting Westerbork. Aangezien ik vanochtend per fiets van Beilen naar Hessel’n was gegaan, splitste ik mij na 65 km af van de groep. Nog 6 km buffelen tegen de wind in. Onderweg vroeg ik me uit pure zorg af, of het goed zou komen met de wellicht opnieuw dolende groep.
Een gezellige en mooie tocht vandaag, anders dan anders. Wel genoeg benul om van de omgeving te genieten. Daarbij werd zelfs de fotograaf van onze groep gefotografeerd. Dat we een beetje oog voor elkaar hebben is mooi, maar we moeten het ook niet overdrijven.
We beseffen ook weer dat een helm dragen geen overbodige luxe is. Zeker niet wanneer iemand uit de groep een dreun uitdeelt aan een dode boom en de takken ons om de oren vliegen en op de helm vallen. Niet echt de bedoeling, maar boontje komt om zijn loontje.
Nu wel wat loon verdiend na 74 km. Een douche en iets te eten.
Fijne zondag!
